Towarzystwo Miłośników Wrocławia

Świętujemy urodziny

Towarzystwa Miłośników Wrocławia

Od wielu już lat – 23 września obchodzimy Święto TMW, w tym roku z tej okazji

w dniach 19.09-20.09.2025 r.

pragniemy zaproponować naszym członkom wyjazd integracyjny do pięknych Dusznik Zdrój.

Program wyjazdu:

19 września 2025 (piątek)

godz. 10.00 – wyjazd z ul. Petrusewicza  (autokar)

przejazd do Niemczy  ośrodka historycznego miasta z rynkiem o wydłużonym, wrzecionowatym kształcie – spacer z przewodnikiem,- czas. 2 godz.

godz. 14.00 – przyjazd do Dusznik Zdrój– zakwaterowanie w pokojach – 2 osobowych w Hotelu

Sonata ul. Sudecka 2  

godz. 15.00 – obiadokolacja serwowana w restauracji hotelowej

po posiłku spacer po Dusznikach z przewodnikiem,- 2 godz.

czas wolny, dla chętnych,

godz. 19.00 – Ognisko z muzyką – mile widziane gitary naszych członków,

20 września 2025 r. (sobota)

godz. 09.00 – śniadanie w formie bufetu

godz. 10.00 –wykwaterowanie i wyjazd z hotelu.

godz. 11.00 – Skansen w Pstrążnej (Park Narodowy Gór Stołowych)- bilety kupujemy indywidualnie,

Drewniana zabudowa wiejska z XIX wieku

Pokaz tradycji rzemiosła

po godz. 15.00 – powrót do Wrocławia ( Petrusewicza)

Koszt wyjazdu dla członków TMW – 175 zł , Koszt dla osób zaprzyjaźnionych (towarzyszących) – 250 zł

Konto TMW 52 1020 5242 0000 2002 0119 5247 z dopiskiem Duszniki.

Planowana liczba uczestników ok. 50 osób, decyduje kolejność zgłoszeń

Zgłoszenia należy przesłać do Biura TMW w terminie do 05 września br.

Zapraszamy Zarząd TMW

Warsztaty

Moim marzeniem zawsze było realizować się artystycznie. Dlatego drogi poprowadziły mnie do Technikum Kinematografii we Wrocławiu. Jednak malowanie pozwala na oddech i ciszę przy płótnie. Moje prace są w większości technicznym oddaniem widzianego obrazu. Moje przywiązanie do szczegółów jest mocno zauważalne. Jest to moja piąta wystawa a druga indywidualna. Anna Nawara

Znany i ceniony artysta fotograf, którego prace wystawiane są w całej Polsce (Konin, Poznań, Zakopane, Ostrów Wielkopolski, Gniezno, Turek, Zielona Góra, Wrocław). Laureat wielu nagród m.in. Przeglądu Twórczości Plastycznej o Złotą Sztalugę czy Ogólnopolskiego Konkursu Fotograficznego „Byłem w Licheniu”.

„Niezwykła twórczość Tadeusza Topolskiego odwołuje się do otwartego poznawania świata, w którym żyjemy i nowych artystycznych możliwości dawania mu świadectwa. Znajdziemy w niej to, co dla każdej sztuki zasadnicze: autentyczność przeżyć, odkrywczość, tropienie wartości uniwersalnych.

„Najnowsze fotogramy Tadeusza Topolskiego zbierają jak w soczewce jego przebogate doświadczenia warsztatowe i duchowe. Zsumował je, aby pójść dalej. Mamy przed sobą pokaz rozwiniętej wspaniale, dojrzałej twórczości. Sprawdziła się tu pierwsza funkcja fotografii, czyli wierne odtwarzanie, tym razem tego, co pierwotne – natury. Tadeusz Topolski wykonał wiele zdjęć lasu. Działania warsztatowe rozpoczął od budowania symetrii obrazów, powielając lewą lub prawą stronę na zasadzie lustrzanego odbicia. Po tym zabiegu ujawniły się na zdjęciach tajemnice, jakich istnienia Autor nie podejrzewał.Oglądając wielokrotnie swoje podwojone fotografie odnajdywał wśród gałęzi gotyckie linie kościelnych sklepień, romańskie kształty, barokowe lśnienia, niezwykłe malarskie faktury, obrazy Matki Boskiej, Monstrancję, ale i Buddę, oraz całą długą listę dziwnych postaci, demonów, leśnych duchów, niczym z baśni Braci Grimm, i wiele poza tym. Bogactwo lasu okazało się nie do ogarnięcia, ciągle coś się tam czai, czego nie widziano. Tadeusz Topolski tropił leśne klimaty i duchy poprzez współdziałanie wprowadzanych przez siebie barw, różnicowanie ich natężenia, kontrastowanie, a przede wszystkim odkrywanie ich symboliki. Fotografia stała się tu malarstwem abstrakcyjnym, lub jeszcze lepiej – nowym tworem artystycznym XXI wieku. Możemy podziwiać daleko zaawansowane rozwiązania warsztatowe konińskiego mistrza. Kolorystyczne działanie tych obrazów – bo kolor tu góruje – jest bardzo silne.

Rozmyła się różnica między malarstwem i fotografią, sztuką amatorską i wysokim profesjonalizmem, kreatywną wyobraźnią i otwarciem się na pobieranie prostej, pierwotnej prawdy z przyrody. Jest tu pozostawiona dla odbiorcy wielka przestrzeń – fotogramy działają na zasadzie labiryntu, w którym należy szperać wzrokiem, szukać, odnajdywać. Angażują się przy tym siły wiary, lęki, odkrywa się świadomość zagrożeń – każdy odbiera trochę inaczej. Autor nikogo nie wyręczy – jest tylko przewodnikiem”. /Anna Dragan/.